Hi, thanks for buying your Krava WordPress Theme

HET BREIN

HET BREIN

Het idee voor deze serie tekeningen is ontstaan vanuit een behoefte aan meer tijd en intensiteit in het werk. Daarnaast wilde ik ook meer vlakken en ruimte in mijn werk. Ik ben begonnen met het ontwikkelen van nieuwe teken- en schildertechnieken. Door met pastelkrijt of pastelpotlood toetsen of kronkelende lijnen te herhalen en/of te laten overlappen ontstonden structuren en vlakken. Levendige vlakken die heel intens, transparant of bijna ondoorzichtig worden.

In ‘Het zwarte gat’ ( afb.1) is de herhaling van zwarte toetsen zo intens dat binnen de cirkelvorm een diep zwarte toon ontstaat. Het punt is bereikt dat
er niet nog meer materie aan toegevoegd zou kunnen worden. Het werk zou een beeld kunnen zijn van een zwart gat in het universum waarin alle
materie verdwijnt. Daarnaast is het de verbeelding van een mentale toestand waarin je terecht kunt komen als een gedachte zich eindeloos herhaalt en
je in een zwart gat gevangen raak

Het donkere, blauwzwarte werk met de titel ‘Het dagende niets’ (afb. 4 en details in afb. 5 en 6) is het resultaat van alsmaar herhaalde kronkelende lijnen , die elkaar wel kruisen maar elkaar niet raken. Hierdoor blijven op regelmatige plekken nog witte puntjes van het papier zichtbaar. In het centrum is een iets grotere witte cirkel open gelaten. De subtitel van dit werk is ‘For the love of God’ en verwijst naar het werk van Damien Hirst. Hij gebruikt kostbare materialen om liefde uit te drukken. In dit werk is de liefde voor god of het universum zichtbaar en voelbaar in de langdurige toewijding waarmee het gemaakt is.

In afbeelding 7 en in de details op afb. 8 en 9 is een mistig beeld te zien. In 21 opeenvolgende dagen heb ik, een uur per dag, alle gedachten opgeschreven
in schuin van boven naar beneden lopende kolommen. Door de overlapping is geen enkel woord nog leesbaar, geen enkele gedachte nog terug te vinden. Ze verdwijnen onder en boven elkaar en worden onbelangrijk.

In het werk ‘Universal Brain’ (afb.10) is een fragiel patroon van lijnen te zien die vanaf een smalle verticale vorm in het midden naar buiten kronkelen waardoor een labyrintisch beeld van ons kwetsbare brein ontstaat. Het brein, de plek waar alle ideeën geboren worden. Waar ideeën zich na veel onderzoeken, na wikken en wegen, zich kunnen ontwikkelen. En die uitgekristalliseerde ideeën kunnen de aanleiding zijn tot het maken van iets: bijvoorbeeld een tekening.

In het werk ‘I am nobody ‘ (afb. 11) is een transparant vlak te zien. De teksten zijn in schuine over het vlak ‘dwarrelende’ kolommen geschreven. Dit werk gaat over het zichtbaar of onzichtbaar zijn. In de letterlijke betekenis maar vooral in de boeddhistische betekenis. Door meditatie en toewijding loskomen van het beperkte ‘ik’ is iets wat haaks staat op, waar je als kunstenaar nu – in Nederland, en als mens in het algemeen, in het westen, naar moet streven. Erkenning en commercieel succes zijn het belangrijkste. Lukt je dat niet dan besta je niet als mens en zeker niet als kunstenaar.

corryloermans@gmail.com